Невядомыя вандалы падзяўблі помнік на магіле жаўнераў Польскага Войска, загінулых у 1920 годзе, каля вёскі Феліксава Лідскага раёна.
27-28 верасня 1920 года ў гэтых ваколіцах адбывалася так званая бітва пад Крывавым Борам, якая была часткай Нёманскай бітвы — апошняй вялікай бітвы польска-бальшавіцкай вайны. Там палеглі жаўнеры Мінскага і Віленскага палкоў 1 Літоўска-Беларускай дывізіі Польскага Войска.
На магіле жаўнераў пастаўлены сціплы помнік з крыжам і надпісам «Жаўнерам 1920 года. Суайчыннікі».
Выданне польскай меншасці ў Беларусі «Głos z-nad Niemna» апублікавала фотаздымкі надмагілля. Бачна, што яно пасечанае ўдарамі невядомага прадмета.
Дагэтуль у Беларусі масава руйнавалі помінікі і магілы жаўнераў Арміі Краёвай. Гэта першы раз, калі вандалы замахнуліся на помнік жаўнерам, якія загінулі падчас польска-бальшавіцкай вайны. Аднак у гэтым выпадку почырк вандалаў аказаўся іншы. Калі помнікі Арміі Краёвай знішчалі цяжкай тэхнікай, то помнік жаўнерам 1920 года проста пашкодзілі.
Гэта наводзіць на думку, што вандаламі былі не прадстаўнікі ўладаў, а невядомыя хуліганы. Зрэшты, гэтыя хуліганы маглі здзейсніць свой учынак пад уплывам лукашэнкаўскай прапаганды, якая разгортвае ў Беларусі антыпольскую істэрыю.
Дарэчы, прапагандыстка Людміла Гладкая апублікавала 5 кастрычніка ў «СБ» рэпартаж з Гродзенскай вобласці, у якім, паміж іншым, абурылася тым, што на помніку жаўнерам Польскага Войска на Лідскіх могілках ёсць надпіс, што яны «загінулі за радзіму ў 1919-1920 гадах».
«За радзіму, разумееце? То бок ужо тады Заходнюю Беларусію (так у тэксце — «Белоруссию» — MOST) польскія акупанты лічылі сваёй. У мяне пытанне: у гэтай сітуацыі нічога не бянтэжыць дзяржслужачых, спецыялістаў, якія адказваюць за ідэалогію, гістарычную памяць на месцах? Не бянтэжыць людзей, якія павінны быць гаспадарамі ў раёне?» — абуралася пару тыдняў таму прапагандыстка.
Ян Рамэйка
